خورشید دیدم نیم شب زهره درآمد در طرب

در باغ نصرت بشکفم از فر گل رخساره ای

آن رفت کز رنج و غمان خم داده بودم چون کمان

بود این تنم چون استخوان در دست هر سگساره ای

در شهر خویش آمد عجب سرگشته ای آواره ای

اندر خم طغرای کن نو گشت این چرخ کهن

عیسی درآمد در سخن بربسته در گهواره ای