مستت نشانی چون دهد آن بی نشان را ساعتی

ای از کفت دریا نمی محروم کردی محرمی

در خواب کن جانا دمی مر پاسبان را ساعتی

عشقت می بی چون دهد در می همه افیون نهد

از رخ جهان پرنور کن چشم فلک مخمور کن

از جان عالم دور کن این اندهان را ساعتی

ای صد درج خوشتر ز جان وصف تو ناید در زبان