ای از کفت دریا نمی محروم کردی محرمی

سوی فراز چرخ نه آن نردبان را ساعتی

پیر از غمت هر جا فتی زان پیش کید آفتی

بنما که بینم دولتی بس جاودان را ساعتی

در خواب کن جانا دمی مر پاسبان را ساعتی

عشقت می بی چون دهد در می همه افیون نهد

مستت نشانی چون دهد آن بی نشان را ساعتی