عشقت می بی چون دهد در می همه افیون نهد

بنما که بینم دولتی بس جاودان را ساعتی

ای از کفت دریا نمی محروم کردی محرمی

در خواب کن جانا دمی مر پاسبان را ساعتی

مستت نشانی چون دهد آن بی نشان را ساعتی

از رخ جهان پرنور کن چشم فلک مخمور کن

از جان عالم دور کن این اندهان را ساعتی