ور سرکشی غافل شوی آن سیل عشق مستوی

پس عمر ما بی حد بود ما را نباشد غایتی

ای قطره گر آگه شوی با سیل ها همره شوی

سیلت سوی دریا برد پیشت نباشد آفتی

گوش تو گیرد می کشد کو بر تو دارد رافتی

مستفعلن مستفعلن اکنون شکر پنهان کنم

کز غیب جوقی طوطیان آورده اندم غارتی