ای ساقی شیرین صلا جان علی و بوالعلا

و آن ساغری در دست او هر چاره بیچاره ای

چنگ از شمال و از یمین اندر بر حوران عین

در گلشنی پر یاسمین بر چشمه ای فواره ای

بر کف بنه ساغر هلا بر رغم هر غم باره ای

چون آفتاب آسمان می گرد و جوهر می فشان

بر تشنگان و خاکیان در عالم غداره ای