بر کف بنه ساغر هلا بر رغم هر غم باره ای

چنگ از شمال و از یمین اندر بر حوران عین

در گلشنی پر یاسمین بر چشمه ای فواره ای

ای ساقی شیرین صلا جان علی و بوالعلا

چون آفتاب آسمان می گرد و جوهر می فشان

بر تشنگان و خاکیان در عالم غداره ای

ای ساحر و ای ذوفنون ای مایه پنجه جنون