هم قصه گو و هم خمش هم بنده هم اماره ای

می گویم ای صاحب عمل و ای رسته جانت از علل

چون رستی از حبس اجل بی روزن و درساره ای

زین عالم تلخ و ترش زین چرخ پیر طفل کش

گفتا مرا شاه جهان درداد یک ساغر نهان

خود را بدیدم ناگهان در شهر جان سیاره ای

پنهان بود بر مرد و زن در رفتن و در آمدن