چون رستی از حبس اجل بی روزن و درساره ای

مستی چو کشتی و عمد هر لحظه کژمژ می شود

بر موج ها بر می زند در قلزمی زخاره ای

می گویم ای صاحب عمل و ای رسته جانت از علل

زین عالم تلخ و ترش زین چرخ پیر طفل کش

هم قصه گو و هم خمش هم بنده هم اماره ای

گفتا مرا شاه جهان درداد یک ساغر نهان