ای ساقی خورشیدرو خون ریز هر استاره ای

زان باده همچون عسس ایمن کن هر دزد و خس

سجده کنانند این نفس هر فکر دل افشاره ای

ای جام راح روح جو آسایش مجروح جو

ای روزی دل ها رسان جان کسان و ناکسان

ترکاری و یاغی به سان هموار و ناهمواره ای

چون نفخ صوری در صور شورنده حشر و حشر