ای جام راح روح جو آسایش مجروح جو

ای خاک را روزی رسان مقصود هر آواره ای

زان باده همچون عسس ایمن کن هر دزد و خس

سجده کنانند این نفس هر فکر دل افشاره ای

ای ساقی خورشیدرو خون ریز هر استاره ای

ای روزی دل ها رسان جان کسان و ناکسان

ترکاری و یاغی به سان هموار و ناهمواره ای