دست برم به جعد تو باز ز من کران کنی

دوش خیال مست تو آمد و جام بر کفش

گفتم می نمی خورم گفت مکن زیان کنی

گفتم ترسم ار خورم شرم بپرد از سرم

دید که ناز می کنم گفت بیا عجب کسی

جان به تو روی آورد روی بدو گران کنی

با همگان پلاس و کم با چو منی پلاس هم