عقل کجا که من کنون چاره کار خود کنم

ای شب دوش من بیا راست بگو چه دیده ای

آینه ای خریده ای می نگری به روی خود

در پس پرده رفته ای پرده من دریده ای

عقل برفت یاوه شد تا تو به من رسیده ای

لعبت صورت مرا دوخته ای به جادوی

سوزن های بوالعجب در دل من خلیده ای