جز تو که رخت خویش را سوی عدم همی بری

بیخ مرا چه می کنی قصد فنا چه می کنی

راه خرد چه می زنی پرده خود چه می دری

هر حیوان و جانور از عدمند بر حذر

گرم و شتاب می روی مست و خراب می روی

گوش به پند کی نهی عشوه خلق کی خوری

از سر کوه این جهان سیل تویی روان روان