ای گل و ای بهار جان وی می و ای خمار جان

قامت ما چو چنگ شد سینه ما چغانه ای

آهوی لنگ چون جهد از کف شیر شرزه ای

چون برهد ز باز جان قالب چون سمانه ای

شاه و یگانه او بود کز تو خورد یگانه ای

باغ و بهار و بخت بین عالم پردرخت بین

وین همگی درخت ها رسته شده ز دانه ای