لطف و عطا و رحمتت طبل وصال می زند

وین همگی درخت ها رسته شده ز دانه ای

از دهش و عطای تو فقر فقیر فخر شد

تا که نماند مرگ را بر فقرا دهانه ای

گر نکند وصال تو بار دگر بهانه ای

روزه مریم مرا خوان مسیحیت نوا

تر کنم از فرات تو امشب خشک نانه ای