چون سر زید بشکند چاره عمرو می کنی

لاشه خری همی بری بیست سمند می دهی

شاکر خدمتی ولی گاه ز لاابالیی

نی به گنه همی زنی نی به پسند می دهی

چون به دمشق قحط شد آب به جند می دهی

چند بگفتمت مگو لیک تو را گناه چیست

ای تو چو آسیا به تو آنچ دهند می دهی