چون به دمشق قحط شد آب به جند می دهی

شاکر خدمتی ولی گاه ز لاابالیی

نی به گنه همی زنی نی به پسند می دهی

چون سر زید بشکند چاره عمرو می کنی

چند بگفتمت مگو لیک تو را گناه چیست

ای تو چو آسیا به تو آنچ دهند می دهی