به جان و دل شدی جایی که نی جان ماند و نی دل

بگردان روی و واپس رو چو تو از اهل دریایی

ندای ارجعی بشنو به آب زندگی بگرو

درآ در آب و خوش می رو به آب و گل چه می پایی

به پای خود شدی جایی که آن جا دست می خایی

ز خورشید ازل زر شو به زر غیر کمتر رو

که عشق زر کند زردت اگر چه سیم سیمایی