ز تیزی های آن جامش که برق از وی فغان آید

که اندر جنگ سلطانی قدح تیر خدنگستی

چنین عقلی که از تزویر مو در موی می بیند

شمار موی عقل آن جا تو بینی گویی دنگستی

قدح در رو همی آید بریزش گویی لنگستی

چه بالایی همی جوید می اندر مغز مستانش

چو گردند شیرگیر از وی مگر گویی پلنگستی