چه بالایی همی جوید می اندر مغز مستانش

شمار موی عقل آن جا تو بینی گویی دنگستی

ز تیزی های آن جامش که برق از وی فغان آید

قدح در رو همی آید بریزش گویی لنگستی

چو گردند شیرگیر از وی مگر گویی پلنگستی

فراوان ریز در جانم از آن می های ربانی

ز بحر صدر شمس الدین که کان خمر تنگستی