درخت جان ها رقصان ز باد این چنین باده

دمی پهلو تهی کردی همه کس شادمانستی

همه اجزا همی گویند هر یک ای همه تو تو

همین گفت ار نه پرده ستی همه با همگنانستی

گران باد آشکارستی نه لنگر بادبانستی

درای کاروان دل به گوشم بانگ می آرد

گر آن بانگش به حس آید هر اشتر ساربانستی