زنان در تعزیت شب ها نمی خسبند از نوحه

از آنچ زهره ساقی بیاوردش ره آوردی

چه زهره دارد و یارا که خواب آرد حشر ما را

که امشب می نماید عشق بر عشاق پامردی

تو مرد عاشقی آخر زبون خواب چون گردی

دلا می گرد چون بیدق به گرد خانه آن شه

بترس از مات و از قایم چو نطع عشق گستردی