تو مرد عاشقی آخر زبون خواب چون گردی

چه زهره دارد و یارا که خواب آرد حشر ما را

که امشب می نماید عشق بر عشاق پامردی

زنان در تعزیت شب ها نمی خسبند از نوحه

دلا می گرد چون بیدق به گرد خانه آن شه

بترس از مات و از قایم چو نطع عشق گستردی

مرا هم خواب می باید ولیکن خواب می ناید