مرا هم خواب می باید ولیکن خواب می ناید

تو مرد عاشقی آخر زبون خواب چون گردی

دلا می گرد چون بیدق به گرد خانه آن شه

بترس از مات و از قایم چو نطع عشق گستردی

که بیرون شد مزاج من هم از گرمی هم از سردی