هر آن جانی که دست شمس تبریزی ببوسیدی

نه بر شیران مست آن روز مرد و زن بخندیدی

پیاپی ساقی دولت روان کردی می خلت

که تا ساغر شدی سرمست وز می دن بخندیدی

حیاتش جاودان گشتی و بر مردن بخندیدی

بدیدی زود امن او ز مردی جنگ می جستی

کراهت داشتی بر امن و بر مومن بخندیدی