حیاتش جاودان گشتی و بر مردن بخندیدی

پیاپی ساقی دولت روان کردی می خلت

که تا ساغر شدی سرمست وز می دن بخندیدی

هر آن جانی که دست شمس تبریزی ببوسیدی

بدیدی زود امن او ز مردی جنگ می جستی

کراهت داشتی بر امن و بر مومن بخندیدی