بدیدی زود امن او ز مردی جنگ می جستی

که تا ساغر شدی سرمست وز می دن بخندیدی

هر آن جانی که دست شمس تبریزی ببوسیدی

حیاتش جاودان گشتی و بر مردن بخندیدی

کراهت داشتی بر امن و بر مومن بخندیدی