تو خود بی تخت سلطانی و بی خاتم سلیمانی

که موسی چون سخن بشنود در می خواست دیداری

یکی کف خاک بستان شد یکی کف خاک بستانبان

که زنده می شود زین لطف هر خاکی و مرداری

تو ماهی وین فلک پیشت یکی طشت نگوساری

کی باشد عقل کل پیشت یکی طفلی نوآموزی

چه دارد با کمال تو بجز ریشی و دستاری