که زنده می شود زین لطف هر خاکی و مرداری

ز بس احسان که فرمودی چنانم آرزو آمد

که موسی چون سخن بشنود در می خواست دیداری

یکی کف خاک بستان شد یکی کف خاک بستانبان

تو خود بی تخت سلطانی و بی خاتم سلیمانی

تو ماهی وین فلک پیشت یکی طشت نگوساری

کی باشد عقل کل پیشت یکی طفلی نوآموزی