نهی بر فرق جان تاجی بری دل را به معراجی

جمال خویش بنمایی که سبحان الذی اسری

شراب عشق می جوشی از آن سوتر ز بی هوشی

هزاران عقل بربایی که سبحان الذی اسری

ز دو کونش برافزایی که سبحان الذی اسری

بپرد دل بیابان ها شود پیش از همه جان ها

به ناگاهش تو پیش آیی که سبحان الذی اسری