به غیر ناطقه غیرت نبودت هیچ بدگویی

رسیده عمر ما آخر نهد از عیش آغازی

درون بحر بی پایان مرگ و نیستی جان ها

بود ایمن چو بر دریا بود مرغاب یا قازی

نبودستت بجز هم مشک زلفین تو غمازی

که از عشقت بسی جان ها چو چوب خشک می سوزد

ز غیرت گشته با خلقان یکی بدگو و همازی