ولیکن از فلک دارد زمین جمع و پریشانی

تو سلطانی و جانداری تو هم آنی و آن داری

مشوران مرغ جان ها را که ایشان را سلیمانی

فلک ایمن ز هر غوغا زمین پرغارت و یغما

زمین مانند تن آمد فلک چون عقل و جان آمد

تن ار فربه وگر لاغر ز جان باشد همی دانی

چو تن را عقل بگذارد پریشانی کند این تن