زمین مانند تن آمد فلک چون عقل و جان آمد

مشوران مرغ جان ها را که ایشان را سلیمانی

فلک ایمن ز هر غوغا زمین پرغارت و یغما

ولیکن از فلک دارد زمین جمع و پریشانی

تن ار فربه وگر لاغر ز جان باشد همی دانی

چو تن را عقل بگذارد پریشانی کند این تن

بگوید تن که معذورم تو رفتی که نگهبانی