چو تن را عقل بگذارد پریشانی کند این تن

ولیکن از فلک دارد زمین جمع و پریشانی

زمین مانند تن آمد فلک چون عقل و جان آمد

تن ار فربه وگر لاغر ز جان باشد همی دانی

بگوید تن که معذورم تو رفتی که نگهبانی

عنایت های تو جان را چو عقل عقل ما آمد

چو تو از عقل برگردی چه دارد عقل عقلانی