به هنگامی که هر جانی به جانی جفت می گردند

به جای آب آب زندگانی و گهربیزی

اگر آتش شبی در خواب لطف و حلم او دیدی

گلستان ها شدی آتش نکردی ذره ای تیزی

بفرمودند گر جانی به جان او نیامیزی

که جان او چنان صاف و لطیف آمد که جان ها را

ز روی شرم و لطف او فریضه گشت پرهیزی