گر دیده ببندی تو ور هیچ نخندی تو

ای عشق عدم ها را خواهی که برنجانی

ای عشق تویی تنها گر لطفی و گر قهری

سرنای تو می نالد هم تازی و سریانی

فر تو همی تابد از تابش پیشانی

پنهان نتوان بردن در خانه چراغی را

ای ماه چه می آیی در پرده پنهانی