گفتم که به چه دهی آن گفتا که به بذل جان

ای ماه چه می آیی در پرده پنهانی

ای چشم نمی بینی این لشکر سلطان را

وی گوش نمی نوشی این نوبت سلطانی

گنجی است به یک حبه در غایت ارزانی

لاحول کجا راند دیوی که تو بگماری

باران نکند ساکن گردی که تو ننشانی