وی گوش نمی نوشی این نوبت سلطانی

پنهان نتوان بردن در خانه چراغی را

ای ماه چه می آیی در پرده پنهانی

ای چشم نمی بینی این لشکر سلطان را

گفتم که به چه دهی آن گفتا که به بذل جان

گنجی است به یک حبه در غایت ارزانی

لاحول کجا راند دیوی که تو بگماری