جز خویش نمی دیدی در خویش بپیچیدی

دستی صنما دستی می زن که از این دستی

عاشق شده بر پستی بر فقر و فرودستی

ای جمله بلندی ها خاک در این پستی

شیخا چه ترنجیدی بی خویش شو و رستی

بربند در خانه منمای به بیگانه

آن چهره که بگشادی و آن زلف که بربستی