شیخا چه ترنجیدی بی خویش شو و رستی

عاشق شده بر پستی بر فقر و فرودستی

ای جمله بلندی ها خاک در این پستی

جز خویش نمی دیدی در خویش بپیچیدی

بربند در خانه منمای به بیگانه

آن چهره که بگشادی و آن زلف که بربستی

امروز مکن جانا آن شیوه که دی کردی