کز هجر تو پشت او چون بنده دوتا کردی

آن شمع که می سوزد گویم ز چه می گرید

زیرا که ز شیرینش در قهر جدا کردی

آن چنگ که می زارد گویم ز چه می زارد

این جمله جفا کردی اما چو نمودی رو

زهرم چو شکر کردی وز درد دوا کردی

هر برگ ز بی برگی کف ها به دعا برداشت