هم بی دل و دلشادم ای مه تو که را مانی

من واله یزدانم در حلقه مردانم

زین بیش نمی دانم ای مه تو که را مانی

هم بنده و آزادم ویرانه و آبادم

هر جسم که بر سر شد جان گشت و قلندر شد

هم مومن و کافر شد ای مه تو که را مانی

شاد آنک نهد پایی در لجه دریایی