چیزی که تو را باید افلاک همان زاید

ای دل به جفای او جان باز چه می پایی

امروز چنان مستم کز خویش برون جستم

ای یار بکش دستم آن جا که تو آن جایی

گوهر چه کمت آید چون در تک دریایی

مردم ز تو شد ای جان هر مردمک دیده

بی تو چه بود دیده ای گوهر بینایی