که تا تو چشم در عالم گشادی

چه مایه رنج ها دیدی تو هر روز

تامل کن از آن روزی که زادی

چه خون از چشم و دل ها برگشاده ست

خداوندا اگر آهن بدیدی

ز اول آن کشاکش کش تو دادی

ز بیم و ترس آهن آب گشتی