برون از خطه چرخ کبودش

به شرق و غرب شاید شد به زودی

در آن ره نیست خار اختیاری

نه ترسایی است آن جا نه جهودی

رهیده جان ز کوری و کبودی

چه می گریی بر خندندگان رو

چه می پایی همان جا رو که بودی