چه می پایی همان جا رو که بودی

برون از خطه چرخ کبودش

رهیده جان ز کوری و کبودی

چه می گریی بر خندندگان رو

از این شهدی که صد گون نیش دارد

بجز دنبل ببین چیزی فزودی