نه رنجوران ما را می گذاری

نگویی کار دارم در پی کار

چه باشی بسته تو خاوندگاری

تو گویی می روم رنجور دارم

ز ما رنجورتر آخر کی باشد

که در چشمت نیاییم از نزاری

خوری سوگند که فردا بیایم