عجب آن بام بالای چه خانه ست

که به از سرو نبود سایه بانی

چو نور از ناودان چشم ریزد

یقین بی بام نبود ناودانی

مبارک جا مبارک خاندانی

که را بود این گمان که بازیابیم

نشانی زین چنین فتنه نشانی