نشانی زین چنین فتنه نشانی

عجب آن بام بالای چه خانه ست

مبارک جا مبارک خاندانی

که را بود این گمان که بازیابیم

دلی که چون شفق غرقاب خون بود

پر از خورشید شد چون آسمانی

ز حرص این شکم پهلو تهی کن